BEZOEK
AAN DE 15 W GEVOLGD DOOR EEN BBQ OP 29 JUNI 2010
Op één van die
zomerse hondsdagen kon de 15 W 84 West-Brabanders ontvangen die hun beste
zomerse kledij hadden boven gehaald. Na de uitvoerige en omslachtige
begroetingen, gevolgd door de koffie en de onvermijdelijke uitwisseling van de
"laatste berichten”, kon de Korpscommandant zijn briefing starten. In de eerste
plaats had hij het over de geschiedenis en het ontstaan van deze eenheid.
Vervolgens nam hij de organisatie en de structuur onder de loep, en ging
vervolgens over op de beschrijving van de ter beschikking gestelde middelen.
Langdurig bleef hij stilstaan bij de noodzakelijke bijkomende procedures gezien
de specialismen van de wing. Het vragen kwartuurtje werd tot het minimum
beperkt want de deelnemers keken reikhalzend uit naar het bezoek dat aan de
vliegtuigen gebracht zou worden.
Opgesplitst in twee gelijkwaardig samengestelde
groepen werden de West-Brabanders per autocar naar het "plein” gevoerd voor de
bezoeken aan achtereenvolgens de onderhoudsloodsen van de C130 en de zaal
vanwaar de operaties worden geleid. In de loodsen konden ze zien hoe een C130
er van binnen en ontkleed uitziet. Vooral de aspecten van de motoren kregen
veel aandacht. In de "opsroom” werden de bezoekers geconfronteerd met de
bijkomende handelingen die dienen gevoerd worden voor aleer een vliegtuig kan
vertrekken.
En dan kwam het neusje van de zalm. In de
blakende zon konden de bezoekers zich op de "tarmac” naar de klaarstaande
exemplaren van de "witte vliegtuigen” begeven om er plaats in te nemen en
dromend van verre bestemmingen de gordels terug los te maken.
Maar de honger, maar vooral de dorst riepen de
bezoekers tot de orde. Met de autocar werden ze naar de mess
gevoerd waar ze opgewacht werden voor
het aperitief dat ze zich zonder dralen lieten smaken.
Ondertussen werden de ingrediënten voor de BBQ
opgesteld en konden de nu toch wel hongerige West-Brabanders aanschuiven om de
borden te vullen en te laten vullen door het vriendelijke personeel. Dit
aanschuiven nam wel enige tijd in beslag, maar voor een tweede beurt was er al
minder volk op de vloer. Bij het dessert en de koffie was de tijd aangebroken
voor het dankwoord van de voorzitter aan het personeel dat op voortreffelijke
wijze voor zo’n grote groep zo veel schotels heeft weten klaar te maken en te
verdelen.
Blijkbaar was de dorst voldoende gelest want
achteraf kreeg de bar nog relatief weinig belangstellenden over de vloer. Maar
deze hadden zodoende voldoende ruimte om met het glas in de hand over de
toekomst te filosoferen.
Over het feit
dat we een geslaagde dag mochten meemaken moest niet gefilosofeerd worden. Er
blijft nog de voorzitter te bedanken voor de organisatie
en het personeel van de 15 w te
feliciteren voor de inzet tijdens ons bezoek.
RoDel
